Ochrona psa przed pasożytami: kleszcze, pchły i odrobaczanie

Ochrona psa przed pasożytami obejmuje różne zagrożenia: kleszcze, pchły i pasożyty wewnętrzne wymagają odpowiednio dobranego postępowania. Preparat opisany jako „przeciw pasożytom” nie musi działać na wszystkie z nich. Dobry plan odpowiada na trzy pytania: przed czym chronimy psa, jaki produkt i badania są potrzebne oraz kiedy wracamy do oceny ryzyka.

Co powiedzieć weterynarzowi o trybie życia psa?

Przygotuj informacje o codziennych spacerach, jedzeniu i wyjazdach. ESCCAP uwzględnia przy ocenie ryzyka między innymi dietę, polowanie, środowisko i podróże. Pomocna lista do rozmowy:

• Czy pies chodzi po lesie, łąkach lub terenach z dużą liczbą kleszczy?
• Czy poluje, zjada gryzonie, padlinę, ślimaki lub odchody?
• Czy dostaje surowe mięso albo podroby?
• Czy bywa w hotelu dla zwierząt i ma kontakt z innymi psami?
• Czy w domu mieszkają małe dzieci lub osoby z obniżoną odpornością?
• Dokąd jedziecie i jakie preparaty zastosowano ostatnio?

Nie oceniaj ryzyka wyłącznie po tym, że pies mieszka w mieszkaniu. Opisz to, co rzeczywiście robi na zewnątrz. Przygotowanie trasy podróży ułatwi też sprawdzenie dokumentów potrzebnych przy wyjeździe z psem. Plan ochrony omów odpowiednio przed wyjazdem.

Kleszcze: preparat i codzienna kontrola

Według wytycznych ESCCAP dotyczących pasożytów zewnętrznych ochronę dostosowuje się do lokalnej aktywności kleszczy i ryzyka. Obejrzyj psa po spacerze i regularnie sprawdzaj skórę pod sierścią. Zauważonego kleszcza usuń możliwie szybko narzędziem do tego przeznaczonym. Nie smaruj go olejem ani alkoholem; jeżeli nie umiesz bezpiecznie go usunąć, poproś o pomoc gabinet.

Sprawdź w dokumentacji produktu czas działania i zasady użycia. Przy znalezieniu kleszcza nie dokładaj automatycznie kolejnego preparatu. Zapisz datę i skonsultuj dotychczasowy plan, zwłaszcza jeśli nie jesteś pewien prawidłowego zastosowania produktu.

Pchły dotyczą też otoczenia

Jaja i niedojrzałe postacie pcheł mogą znajdować się w otoczeniu zwierzęcia. ESCCAP opisuje potrzebę uwzględnienia domu i zwierząt pozostających w kontakcie. Przy podejrzeniu inwazji omów z lekarzem postępowanie dla wszystkich domowych pupili oraz sprzątanie legowisk i miejsc odpoczynku.

Nie dziel jednego preparatu pomiędzy psa i kota. Niektóre produkty przeznaczone dla psów są toksyczne dla kotów. Przy wspólnym domu koniecznie sprawdź ostrzeżenia dotyczące kontaktu między zwierzętami po zastosowaniu.

Odrobaczanie czy badanie kału?

Nie ma jednego odstępu odpowiedniego dla każdego psa i każdego pasożyta. ESCCAP opisuje dobór postępowania do indywidualnego ryzyka, w tym zastosowanie badań kału w określonych sytuacjach. Zapytaj, jaki materiał zebrać, jak go przechować i kiedy dostarczyć. Ujemny wynik nie wyklucza każdej inwazji, dlatego lekarz ocenia go wraz z historią psa.

W codziennej opiece sprzątaj odchody i myj ręce po kontakcie z nimi. Informację o surowym mięsie połącz z oceną całej diety; pomocny będzie dziennik żywienia psa.

Zapis, który zapobiega zgadywaniu

Po zastosowaniu preparatu zachowaj opakowanie lub zdjęcie etykiety. W historii wpisz nazwę, rzeczywistą datę podania i zalecenie dotyczące kolejnego terminu. Przy wielu pupilach sprawdź profil zwierzęcia. Ustalcie też, kto zapisuje wykonanie, gdy opiekę dzieli rodzina.

Przypomnienie o zaplanowanej opiece ustaw według otrzymanych zaleceń. Powiadomienie i potwierdzenie podania to osobne informacje. Gdy termin minął albo nie pamiętasz, czy preparat podano, skontaktuj się z gabinetem przed powtórzeniem. Zapis w aplikacji pomaga odtworzyć historię, lecz nie ocenia skuteczności ochrony ani objawów choroby.

Źródła

• ESCCAP GL1: robaki pasożytnicze, ocena ryzyka i diagnostyka
• ESCCAP GL3: pchły, kleszcze i bezpieczne stosowanie preparatów